RapportagekeuzesBijgewerkt op 4 min leestijd

Transitieplan voor het klimaat: wat erin hoort en hoe u het opstelt

Wat een klimaattransitieplan is, hoe het verschilt van een doelstelling of een decarbonisatieplan, welke elementen elk kader vraagt, wie er een moet publiceren, en wat de vrijwillige EU-standaard van bedrijven in sectoren met een hoge klimaatimpact vraagt.

Kassen die ’s nachts roze gloeien van hun groeilampen, van bovenaf

Een klimaattransitieplan beschrijft hoe een bedrijf zijn bedrijfsmodel aanpast aan een koolstofarme economie: de ambitie en doelen, de acties en investeringen om daar te komen, hoe het samenwerkt met leveranciers en klanten, de indicatoren die het volgt en wie verantwoordelijk is. Grote bedrijven die onder de ESRS rapporteren, maken zo’n plan openbaar; de vrijwillige EU-standaard vraagt bedrijven in sectoren met grote impact zonder plan of en wanneer zij er een zullen invoeren.

Wat een transitieplan is

Een klimaattransitieplan beschrijft hoe een bedrijf zijn activiteiten zal aanpassen om in een koolstofarme economie te passen: waar het wil uitkomen, wat het daarvoor gaat doen, wat dat kost en wie verantwoordelijk is. Het gaat verder dan het verminderen van emissies. Het beschrijft ook hoe producten, investeringen, leveranciers en het bedrijfsmodel zullen veranderen, en hoe het bedrijf omgaat met de risico’s en kansen van de transitie.

Het bouwt voort op twee dingen die u mogelijk al hebt. Een reductiedoelstelling zegt hoe ver en uiterlijk wanneer. Een decarbonisatieplan noemt de maatregelen die emissies verminderen. Het transitieplan verankert beide in de strategie van het bedrijf, met geld, governance en een manier om voortgang te volgen.

Wat er in een transitieplan hoort

De kaders verschillen in detail, maar vragen om dezelfde kern. Het kader van de Transition Plan Taskforce, waarvan de materialen nu worden beheerd door de IFRS Foundation, groepeert dit in vijf elementen.

  • Grondslagen: uw ambitie en hoe die aansluit op uw strategie, inclusief uw doelstellingen.
  • Uitvoering: de acties in uw activiteiten, producten en diensten, en wat die betekenen voor uw financiën, inclusief geplande investeringen.
  • Betrokkenheid: hoe u samenwerkt met leveranciers, klanten, vakgenoten en overheid om de ambitie te bereiken.
  • Indicatoren en doelstellingen: de cijfers die u gebruikt om voortgang te sturen en aan te tonen, te beginnen met uw emissies per scope.
  • Governance: wie het plan goedkeurt, wie ervoor verantwoordelijk is, en hoe het in besluiten en prikkels is verankerd.

Welke bedrijven moeten een transitieplan publiceren?

Grote bedrijven die rapporteren volgens de Europese standaarden voor duurzaamheidsrapportage (ESRS) maken hun transitieplan voor klimaatmitigatie openbaar, of verklaren dat zij er geen hebben. Banken en investeerders vragen om transitieplannen als onderdeel van hun eigen klimaatrisicobeheer, en beursgenoteerde bedrijven in verschillende landen worden geacht deze openbaar te maken.

De vrijwillige EU-standaard (VSME) vereist geen plan. In de Uitgebreide module mag een bedrijf in een sector met hoge klimaatimpact dat een transitieplan heeft aangenomen, dit beschrijven, en een bedrijf dat dat niet heeft, moet zeggen of, en zo ja wanneer, het er een zal aannemen. Sectoren met hoge klimaatimpact zijn NACE-secties A tot en met H en M: van landbouw, mijnbouw, industrie, energie, water en afval, bouw, handel en vervoer tot professionele, wetenschappelijke en technische activiteiten.

Het plan de transition bij een Franse BEGES

In Frankrijk voegen bedrijven die een BEGES moeten publiceren er een plan de transition aan toe. Het legt de doelen, middelen en acties vast om de uitstoot tot het volgende rapport te verlagen, gesplitst in directe en indirecte emissies, met de verwachte reductievolumes, en rapporteert over de acties sinds het vorige rapport. Het wordt elke vier jaar samen met de BEGES ingediend op het ADEME-platform. Onze BEGES-gids legt uit wie er een moet publiceren.

Hoe u er een schrijft

Voor de meeste bedrijven is de volgorde dezelfde.

  • Begin met een volledige CO₂-voetafdruk voor een basisjaar, zodat het plan uw werkelijke emissiebronnen aanpakt.
  • Stel een doelstelling voor Scope 1 en 2 vast, en bepaal hoe u Scope 3 behandelt.
  • Som de maatregelen per bron op met hun verwachte reductie, kosten en timing, en controleer of zij samen de doelstelling halen.
  • Voeg toe wat verandert in het bedrijf: producten, investeringen, leveranciers en de risico’s die u moet beheren.
  • Wijs de verantwoordelijke voor elk onderdeel aan, laat het plan door het management goedkeuren, en bepaal hoe u de voortgang elk jaar rapporteert.

Zo doet u het in Greener Ahead

CO₂-boekhouding in Greener Ahead geeft u de CO₂-voetafdruk van het basisjaar voor Scope 1, 2 en alle 15 Scope 3-categorieën waar een transitieplan van uitgaat, en vergelijkt elk jaar met het basisjaar. Het kost €149 per maand voor onbeperkt veel gebruikers, en u kunt het 14 dagen gratis proberen zonder creditcard. Klimaatstrategie voegt voor €99 per maand reductiedoelstellingen, een actieplan en een transitieplan toe die op die CO₂-voetafdruk zijn gebaseerd, inclusief het plan de transition bij een Franse BEGES. Raadpleeg de prijspagina voor actuele details.

Doel, decarbonisatieplan en transitieplan vergeleken

De drie bouwen op elkaar voort. De meeste bedrijven schrijven ze in deze volgorde.

Hoe een doel, een decarbonisatieplan en een transitieplan verschillen
ReductiedoelDecarbonisatieplanTransitieplan
AntwoordenHoeveel, en vóór wanneer?Welke maatregelen verminderen welke emissies?Wat moet uw bedrijf veranderen om het doel te halen?
BevatBasisjaar, doeljaar, gedekte scopes, reductieMaatregelen per bron met reductie, kosten, planning en verantwoordelijkeDoel en maatregelen, plus investering, producten, leveranciers, risico’s en governance
Goedgekeurd doorDirectieDe verantwoordelijken voor de maatregelenDirectie of de raad van bestuur
Gevraagd doorKlanten, banken, de VSME (als u er een hebt)Meestal internESRS, banken en investeerders, de VSME voor sectoren met grote impact

Signalen dat een plan een lezer niet overtuigt

Banken en klanten die transitieplannen lezen, letten eerst op deze hiaten.

  • Een doel zonder maatregelen, of maatregelen die samen het doel niet halen.
  • Geen geld: geen investeringsbedragen en geen koppeling met de begroting.
  • Compensaties gepresenteerd als reducties.
  • Geen verantwoordelijke, geen goedkeuringsdatum en geen voortgangsrapport.
  • Scope 3 zonder uitleg weggelaten, terwijl dit het grootste deel van de CO₂-voetafdruk is.

Bronnen en scope

Deze gids helpt u bij de voorbereiding. Controleer voordat u het rapport deelt welke eisen de gekozen standaard stelt en welke gegevens de ontvanger nodig heeft.

Meer gidsen voor uw rapportage