GHG staat voor greenhouse gas, oftewel broeikasgas, en het GHG Protocol is de standaard waaronder bijna elke CO₂-voetafdruk wordt berekend. Het splitst emissies op in Scope 1 (uw eigen brandstoffen en processen), Scope 2 (ingekochte elektriciteit en warmte) en Scope 3 (de rest van uw waardeketen), dekt zeven broeikasgassen, vraagt u te kiezen voor een afbakening op basis van equity share of zeggenschap, en stelt vijf principes vast: relevantie, volledigheid, consistentie, transparantie en nauwkeurigheid.
Wat is het GHG Protocol?
Het Greenhouse Gas Protocol is de meest gebruikte reeks standaarden voor het meten en rapporteren van broeikasgasemissies. Het is ontwikkeld door het World Resources Institute (WRI) en de World Business Council for Sustainable Development (WBCSD), en de Corporate Standard werd voor het eerst gepubliceerd in 2001 en herzien in 2004. Wanneer een bank, een klant of een rapportagestandaard om uw CO₂-voetafdruk vraagt, bedoelt die bijna altijd een CO₂-voetafdruk die volgens het GHG Protocol is berekend.
Het protocol geeft u geen emissiefactoren en is geen certificering. Het stelt de regels vast: welke emissies u telt, hoe u ze groepeert, hoe u uw bedrijf afbakent en hoe u het resultaat rapporteert. De emissiefactoren komen uit gepubliceerde nationale en internationale bronnen, en het GHG Protocol wordt momenteel herzien; totdat nieuwe versies zijn gepubliceerd, gelden de bestaande standaarden.
Scope 1, 2 en 3
Het bekendste onderdeel van het protocol is de verdeling in drie scopes. Scope 1 omvat directe emissies van bronnen die u bezit of beheert: in ketels en voertuigen verbrande brandstof, procesemissies en koelmiddellekkages. Scope 2 omvat de elektriciteit, stoom, warmte en koeling die u inkoopt. Scope 3 omvat alle andere emissies in uw waardeketen, verdeeld over 15 categorieën, van ingekochte goederen en transport tot zakelijke reizen en het gebruik van de producten die u verkoopt.
Scope 1 en 2 zijn verplicht in elke inventaris volgens het GHG Protocol. Scope 3 wordt beschreven in een eigen standaard en wordt steeds vaker verwacht, omdat het voor de meeste bedrijven het grootste deel van de CO₂-voetafdruk is.
De gassen en de afbakening
Het protocol bestrijkt de zeven broeikasgassen van het Kyotoprotocol: koolstofdioxide, methaan, distikstofoxide, fluorkoolwaterstoffen, perfluorkoolstoffen, zwavelhexafluoride en stikstoftrifluoride. Elk gas wordt omgerekend naar CO₂-equivalent met behulp van zijn aardopwarmingsvermogen, zodat de CO₂-voetafdruk in één getal kan worden uitgedrukt.
Voor het berekenen bepaalt u eerst hoe u uw bedrijf afbakent. Volgens de equity share-benadering telt u emissies naar rato van uw eigendom. Volgens de controlebenaderingen telt u 100% van de activiteiten waarover u financiële of operationele controle hebt. De meeste bedrijven gebruiken operationele controle en houden elk jaar dezelfde benadering aan.
Vijf uitgangspunten voor een betrouwbare CO₂-voetafdruk
De Corporate Standard vraagt dat elke inventaris vijf principes volgt. Het zijn ook de vragen die een verificateur of een zorgvuldige klant zal stellen.
- Relevantie: de inventaris weerspiegelt de emissies van het bedrijf en dient de mensen die hem gebruiken.
- Volledigheid: elke bron binnen de afbakening is opgenomen, en elke uitsluiting wordt toegelicht.
- Consistentie: methoden blijven van jaar tot jaar gelijk, en wijzigingen worden gedocumenteerd.
- Transparantie: aannames, methoden en bronnen worden openbaar gemaakt, zodat anderen ze kunnen volgen.
- Nauwkeurigheid: cijfers zijn noch systematisch te hoog noch te laag, en onzekerheid wordt waar mogelijk verminderd.
Zo doet u het in Greener Ahead
CO₂-boekhouding in Greener Ahead volgt het GHG Protocol: Scope 1, Scope 2 locatiegebaseerd en marktgebaseerd, en alle 15 Scope 3-categorieën, met de emissiefactor, bron en editie achter elke ton. Het kost €149 per maand voor onbeperkt veel gebruikers, en u kunt het 14 dagen gratis uitproberen zonder creditcard. Raadpleeg de prijspagina voor de actuele details.
De standaarden waaruit het GHG Protocol bestaat
Een CO₂-voetafdruk van een bedrijf gebruikt vooral de eerste drie. De productstandaard is voor de voetafdruk van één product.
| Standaard | Wat het omvat | Wanneer u die nodig hebt |
|---|---|---|
| Corporate Standard | Afbakening, Scope 1 en 2, rapportageregels | Elke CO₂-voetafdruk van een bedrijf |
| Scope 2 Guidance | Locatiegebaseerde en marktgebaseerde elektriciteitscijfers | Wanneer u elektriciteit, warmte of stoom inkoopt |
| Corporate Value Chain (Scope 3) Standard | De 15 Scope 3-categorieën en hoe u ze berekent | Wanneer u uw waardeketen rapporteert |
| Product Life Cycle Standard | Emissies van één product over de hele levenscyclus | Wanneer een klant om een productvoetafdruk vraagt |
Keuzes om vast te leggen voordat u gaat rekenen
Het consistentiebeginsel betekent dat deze keuzes van jaar tot jaar gelijk blijven. Leg ze één keer vast, met de reden.
- De gekozen afbakeningsmethode: operationele controle, financiële controle of equity share.
- De juridische entiteiten en vestigingen die zijn meegenomen.
- Het basisjaar, en wanneer u het zou herberekenen.
- De Scope 3-categorieën die zijn meegenomen, en waarom andere buiten beschouwing blijven.
- De bronnen van uw emissiefactoren, met de editie ervan.
Bronnen en scope
- GHG Protocol: Corporate Accounting and Reporting Standard
- GHG Protocol: Scope 2 Guidance
- GHG Protocol: Corporate Value Chain (Scope 3) Standard
- GHG Protocol: Product Life Cycle Standard
Deze gids helpt u bij de voorbereiding. Controleer voordat u het rapport deelt welke eisen de gekozen standaard stelt en welke gegevens de ontvanger nodig heeft.



