ISO 14064-1 en het GHG Protocol stellen beide de regels vast voor een bedrijfs-CO₂-voetafdruk en zijn opgesteld om compatibel te zijn. Het GHG Protocol is gratis en groepeert emissies in Scope 1, 2 en 3; ISO 14064-1 is een betaalde ISO-norm met zes categorieën, aparte biogene CO₂ en een gedocumenteerde significantietoets. ISO 14064-3 gaat over verificatie. De twee worden samengevoegd tot één norm, gepland voor eind 2028.
Twee normen voor dezelfde taak
Het GHG Protocol en ISO 14064-1 leggen een bedrijf beide uit hoe het zijn broeikasgasemissies moet meten en rapporteren. Het GHG Protocol wordt gratis gepubliceerd door het World Resources Institute en de World Business Council for Sustainable Development. ISO 14064-1 is een internationale norm van de International Organization for Standardization, verkocht door ISO en nationale normalisatie-instellingen. De nieuwste editie van ISO 14064-1 dateert uit 2018.
Ze zijn geschreven om compatibel te zijn. Een zorgvuldig berekende voetafdruk onder de ene norm kan meestal onder de andere worden gepresenteerd met een andere groepering en wat extra documentatie. De keuze hangt vooral af van wat uw lezers verwachten: klanten en doelstellingsprogramma’s vragen vaak om het GHG Protocol, terwijl sommige aanbestedingen en nationale regelingen naar ISO 14064-1 verwijzen, vaak omdat zij een geverifieerde inventaris willen.
De drie delen van ISO 14064
ISO 14064 heeft drie delen, en alleen het eerste gaat over uw bedrijfsvoetafdruk.
- ISO 14064-1 beschrijft hoe een organisatie haar emissies en verwijderingen kwantificeert en rapporteert: de inventaris zelf.
- ISO 14064-2 heeft betrekking op projecten die emissies verminderen of verwijderingen vergroten, zoals de projecten achter carbon credits.
- ISO 14064-3 beschrijft hoe een voetafdruk of project door een derde partij wordt geverifieerd of gevalideerd.
Waar ze verschillen
ISO 14064-1 groepeert emissies in zes categorieën in plaats van drie scopes: directe emissies, indirecte emissies van ingekochte energie en vier categorieën van andere indirecte emissies (transport, producten die de organisatie gebruikt, gebruik van de producten van de organisatie, en andere bronnen). De norm vraagt u ook biogene CO₂ apart te rapporteren en te documenteren hoe u hebt bepaald welke indirecte emissies significant genoeg zijn om op te nemen.
Het GHG Protocol is gedetailleerder over de waardeketen. De Scope 3-norm definieert 15 categorieën met berekeningsrichtlijnen voor elke categorie, en de Scope 2-richtlijn zet de regels uiteen voor locatiegebaseerde en marktgebaseerde elektriciteitscijfers.
Verificatie is geen certificering
Geen van beide normen is een certificaat dat u koopt. Wanneer een bedrijf zegt dat zijn voetafdruk ‘ISO 14064-gecertificeerd’ is, betekent dat meestal dat een verificatie-instelling de inventaris heeft gecontroleerd aan de hand van ISO 14064-1, met gebruik van de methode in ISO 14064-3, en een verificatieverklaring heeft afgegeven op een bepaald assuranceniveau, beperkt of redelijk. De verificatie-instelling zelf is geaccrediteerd onder ISO 14065. Een GHG Protocol-voetafdruk kan op dezelfde manier worden geverifieerd.
Eén norm vanaf 2028
In september 2025 kondigden het GHG Protocol en ISO een partnerschap aan om hun standaarden voor bedrijven samen te brengen. Zij plannen één co-branded norm die het GHG Protocol Corporate Standard, Scope 2 Guidance en Scope 3 Standard combineert met ISO 14064-1, met een openbare consultatie gepland voor 2027 en publicatie gepland voor eind 2028. Tot dan blijven de bestaande normen van toepassing, en een goed gedocumenteerde voetafdruk van vandaag kan worden overgenomen.
Zo doet u het in Greener Ahead
CO₂-boekhouding in Greener Ahead berekent uw voetafdruk onder het GHG Protocol, met Scope 1, Scope 2 locatiegebaseerd en marktgebaseerd, en alle 15 Scope 3-categorieën, en bewaart de emissiefactor, bron en onderbouwing achter elke ton, precies wat een verificateur controleert. Het kost €1.495 per jaar met onbeperkt aantal gebruikers, en u kunt het 14 dagen gratis proberen zonder betaalkaart. Raadpleeg de prijspagina voor actuele details.
Hoe de ISO-categorieën zich verhouden tot de scopes
De groeperingen verschillen, maar elke bron komt in elk systeem op één plek terecht.
| ISO 14064-1-categorie | Voorbeelden | GHG Protocol |
|---|---|---|
| 1. Directe emissies en verwijderingen | Verwarmingsbrandstof, bedrijfsvoertuigen, procesemissies, lekkages van koelmiddelen | Scope 1 |
| 2. Indirecte emissies uit ingevoerde energie | Ingekochte elektriciteit, warmte, stoom en koeling | Scope 2 |
| 3. Indirecte emissies uit transport | Vervoer door vervoerders, zakelijke reizen, woon-werkverkeer | Scope 3-categorieën 4, 6, 7 en 9 |
| 4. Indirecte emissies van producten die de organisatie gebruikt | Ingekochte goederen en diensten, kapitaalgoederen, afval | Scope 3-categorieën 1, 2, 3 en 5 |
| 5. Indirecte emissies van het gebruik van de producten van de organisatie | Gebruik en einde levensduur van verkochte producten | Scope 3-categorieën 11 en 12 |
| 6. Andere indirecte emissies | Alles wat hierboven niet is afgedekt | Resterende Scope 3-categorieën |
Wat een verificateur zal opvragen
Welke norm u ook gebruikt voor rapportage, verificatie onder ISO 14064-3 controleert dezelfde zaken.
- De afbakening: welke entiteiten en locaties zijn inbegrepen en welke consolidatieaanpak is gebruikt.
- De brondocumenten achter elke activiteitshoeveelheid.
- De gebruikte emissiefactoren, met bron en editie.
- Hoe uitgesloten bronnen als niet-significant zijn beoordeeld.
- Herberekeningen van het basisjaar en de redenen daarvoor.
Bronnen en reikwijdte
- ISO: ISO 14064-1:2018, kwantificering en rapportage op organisatieniveau
- ISO: ISO 14064-3:2019, verificatie en validatie
- GHG Protocol: Corporate Accounting and Reporting Standard
- GHG Protocol: updates over normontwikkeling en veelgestelde vragen
Deze hulpmiddelen leggen een voorbereidingsworkflow uit. Controleer uw gekozen standaard en de vereisten van de ontvanger voordat u uw rapport deelt.
Joost ThissenOprichter
