EU-regelgevingBijgewerkt op 2 min leestijd

Vereenvoudigde ESRS: wat leveranciers moeten controleren

Hoe veranderende rapportagevereisten invloed hebben op leveranciersvragenlijsten, en waarom de ontvanger en de verslagperiode nog steeds van belang zijn.

Druktechnici die overtollige pagina’s verwijderen en een korter rapportdocument binden

Op 3 juli 2026 werden twee gedelegeerde handelingen vastgesteld. Kleinere bedrijven letten vooral op de grens aan informatieverzoeken in de waardeketen. Het andere besluit is voor leveranciers minstens zo relevant: het bepaalt hoeveel klanten nog gegevens bij hen opvragen.

Wat is vastgesteld

De Commissie heeft de definitieve gedelegeerde handeling met de vereenvoudigde Europese duurzaamheidsrapportagestandaarden, afgekort als ESRS (2026), vastgesteld. Deze is gebaseerd op het technisch advies dat EFRAG op 3 december 2025 heeft ingediend, waarin werd voorgesteld het aantal verplichte datapunten met 61% te verminderen. Beide handelingen zijn onderworpen aan een controletermijn van twee maanden voor het Europees Parlement en de Raad, die met twee maanden kan worden verlengd.

Wie nog moet rapporteren

De Omnibus I-richtlijn, Richtlijn (EU) 2026/470, aangenomen op 24 februari 2026 en van kracht sinds 18 maart, heeft de scope van verplichte duurzaamheidsrapportage beperkt tot ondernemingen die op hun balansdatum beide drempels overschrijden: een netto-omzet van meer dan 450 miljoen euro en gemiddeld 1000 werknemers gedurende het boekjaar.

Beide, niet één van beide. Een bedrijf met 1200 personen en 300 miljoen euro omzet valt erbuiten. Dat geldt ook voor een bedrijf met 400 personen en 600 miljoen euro omzet.

Wanneer het van toepassing is

ESRS (2026) is van toepassing op boekjaren die beginnen op of na 1 januari 2027. Voor boekjaren die in 2026 beginnen, is er een overgangsoptie: een bedrijf kan de standaarden van 2023 toepassen, de standaarden van 2026, of de standaarden van 2023 met specifieke opties uit de set van 2026.

Wat dit betekent als u aan die bedrijven levert

Als leverancier zult u de gevolgen waarschijnlijk in deze volgorde merken.

  • Minder vragenlijsten. Klanten die buiten de scope zijn gevallen, hebben geen rapportageverplichting meer om door te geven. Sommigen zullen blijven vragen uit gewoonte of omdat een inkoopbeleid dat voorschrijft, maar zij vragen het niet langer omdat de wet hen daartoe verplicht.
  • Kortere vragenlijsten van de rest. Een klant die werkt met een set standaarden met 61% minder verplichte datapunten heeft minder bij u op te vragen.
  • Daarbovenop een maximum. Wat er ook overblijft, de value chain cap beperkt dit tot de vrijwillige standaard voor elke leverancier met niet meer dan 1000 werknemers.

Waarom u toch vragenlijsten blijft ontvangen

Dit betekent niet dat de vragen ophouden. Het betekent dat ze kleiner en voorspelbaarder worden, en dat is een ander en beter probleem. Banken vragen nog steeds, verzekeraars vragen nog steeds, aanbestedingsdocumenten vragen nog steeds, en voor geen van hen gelden de drempels van de CSRD. De reden om een rapport te hebben is niet langer dat een richtlijn uw klant verplicht erom te vragen. Het is dat één keer dezelfde elf toelichtingen beantwoorden beter is dan elk voorjaar zeven verschillende vragenlijsten.

Verder lezen